GÜZEL KAYBETTİK – CANER YAMAN

Biz kaybettik. Yine de vazgeçmedik. Her seferinde daha güzel kaybettik.


32

İyiliği kaybetmeyenlere… diye başlıyor kitap.

İyiliğe sahip olmakla bitiyor mu her şey peki? Tabi ki hayır! Mehmet iyiliğin kurtaramadığı tayfanın içinden sesleniyor. Çalıştığı gazetedeki çöküşleri, çocukluktan beri O’na tutkun olan Eylül’ü yoran ve kendi hesaplarından uzak tutmaya çalışırken elinin altından kayıp giden ortak mutlulukları…

Ne tek başına verdiği mücadeleleri kazanabildi, ne de birlikte çarpışa bileceği bir silah arkadaşı edinebildi bu hayatta. İdealist bir gazeteciydi ve dayatmalarla kol kola olmak O’nun işi değildi. Daha doğrusu uğruna kendini kendine saklayan duruşu bir “iş” değildi, tutunduğu emeğiydi.

Bir yanda uzak durmaya çalışarak mutsuz etmekten korktuğu ama deli gibi sevdiği Eylül, diğer yanda hastalığı ile boğuşan oyuncakçı babasının sorumluluğu kalbine dengesiz atışlar armağan ediyordu. Uzak durmaya çalıştıkları ile uzak durması gerekenleri ayırt edemediğinde o karanlık kuyuya yuvarlanıyordu insan.

“Bize düşen, düştüğümüz yerde beklemek oldu hep. Bekleyecektik ve beklenenler asla gelmeyecekti. Gelecek dedikleri şey,olmayanlar, gelmeyenler ve kaybedilenler üzerine inşa edilecekti. Soğuk, karanlık, yalnız ve tedirgin koridorların çatlak duvarlarına asılmış birer gölgeydik bu hayatta.Bir fotoğraf kadrejının dışında bırakılmış sevimsiz bir detay, devam zorunluluğu olmayan sıkıcı bir derstik.”

İşte Caner YAMAN’IN umuda söve söve boynuna sarılıp ağlanan kaybedişleri belgeleyen bir hikaye.

Ama güzel güzel bir kaybediş.

İyi okumalar…



Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

32

Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

Bayıldım Bayıldım
0
Bayıldım
Okunur Okunur
0
Okunur
Eh Eh
0
Eh
Kötü Kötü
0
Kötü
Melike

Usta Okuyucu

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Ne Paylaşmak İstersin?
Anket
Bir Anket oluştur
Kitap
Kitap incelemesi yaz
Liste
Klasik bir liste oluştur
Açık Liste
Kendi öğenizi gönderin ve en iyi sunum için oy verin